Niyə Quranda yol mənasında həm “sırat”, həm də “səbil” sözləri işlədilib?

Bunun səbəbi barədə mərhum Ayətullahül-üzma Seyid Əbülqa­sim Xoyi “əl-Bəyan fi ülumil-Quran” kita­bında maraqlı izah verib. O yazır ki, “sırat” ərəb diilndə “təriq” sözü kimi ümumi anlamda yol mənasını bildirir. Yəni sırat – insanı öz məqsədinə doğru aparan yoldur. Bu yol həm maddi, həm də mənəvi ola bilər.

Səbil isə Allahın əmr etdiyi ayrı-ayrı yol­lardır ki, onların vasitəsilə insan dünya və axirət səadətinə çatır. Allaha iman, Peyğəmbərə itaət, namaz qılmaq, oruc tutmaq və s. – bunların hər biri ayrı-ayrı səbillərdir. Bunla­rın vəhdəti olan “sübül” (səbillər) kəlməsi Allahın vahid yolunu (sırat) bildirir.

Qurani-Kərimdə “sırat” kəlməsi çox vaxt istiqamətlənmiş yol mənasını verən “sıratul-mustəqim” formasında işlədilir. Sıra­tul-mustəqimin bəzi xüsusiyyətləri vardır. Məsələn: sıratul-mus­təqim sabitdir, dəyişməzdir, əbədi dəyərlərə bağlıdır, sonu mütləq mənada xeyirdir; bu yolu gedən adam rahatlıq və arxayınlıq hiss edir.